| 1 | Ein Psalm Asaphs. Gott, der HERR, der Mächtige, redet und ruft der Welt vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang. | Psalmus Asaph. Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum.Vulg. 49,1 |
|---|
| 2 | Aus Zion bricht an der schöne Glanz Gottes. | Ex Sion species decoris ejus:Vulg. 49,2 |
|---|
| 3 | Unser Gott kommt und schweigt nicht. Fressend Feuer geht vor ihm her und um ihn her ist ein großes Wetter. | Deus manifeste veniet; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus exardescet; et in circuitu ejus tempestas valida.Vulg. 49,3 |
|---|
| 4 | Er ruft Himmel und Erde, daß er sein Volk richte: | Advocabit cælum desursum, et terram, discernere populum suum.Vulg. 49,4 |
|---|
| 5 | "Versammelt mir meine Heiligen, die den Bund mit mir gemacht haben beim Opfer." | Congregate illi sanctos ejus, qui ordinant testamentum ejus super sacrificia.Vulg. 49,5 |
|---|
| 6 | Und die Himmel werden seine Gerechtigkeit verkündigen; denn Gott ist Richter. (Sela.) | Et annuntiabunt cæli justitiam ejus, quoniam Deus judex est.Vulg. 49,6 |
|---|
| 7 | "Höre, mein Volk, laß mich reden; Israel, laß mich unter dir zeugen: Ich, Gott, bin dein Gott. | Audi, populus meus, et loquar; Israël, et testificabor tibi: Deus, Deus tuus ego sum.Vulg. 49,7 |
|---|
| 8 | Deines Opfers halber strafe ich dich nicht, sind doch deine Brandopfer immer vor mir. | Non in sacrificiis tuis arguam te; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.Vulg. 49,8 |
|---|
| 9 | Ich will nicht von deinem Hause Farren nehmen noch Böcke aus deinen Ställen. | Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos:Vulg. 49,9 |
|---|
| 10 | Denn alle Tiere im Walde sind mein und das Vieh auf den Bergen, da sie bei tausend gehen. | quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum, jumenta in montibus, et boves.Vulg. 49,10 |
|---|
| 11 | Ich kenne alle Vögel auf den Bergen, und allerlei Tier auf dem Feld ist vor mir. | Cognovi omnia volatilia cæli, et pulchritudo agri mecum est.Vulg. 49,11 |
|---|
| 12 | Wo mich hungerte, wollte ich dir nicht davon sagen; denn der Erdboden ist mein und alles, was darinnen ist. | Si esuriero, non dicam tibi: meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus.Vulg. 49,12 |
|---|
| 13 | Meinst du, daß ich Ochsenfleisch essen wolle oder Bocksblut trinken? | Numquid manducabo carnes taurorum? aut sanguinem hircorum potabo?Vulg. 49,13 |
|---|
| 14 | Opfere Gott Dank und bezahle dem Höchsten deine Gelübde | Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua.Vulg. 49,14 |
|---|
| 15 | und rufe mich an in der Not, so will ich dich erretten, so sollst du mich preisen." | Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me.Vulg. 49,15 |
|---|
| 16 | Aber zum Gottlosen spricht Gott: "Was verkündigst du meine Rechte und nimmst meinen Bund in deinen Mund, | Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras justitias meas? et assumis testamentum meum per os tuum?Vulg. 49,16 |
|---|
| 17 | so du doch Zucht hassest und wirfst meine Worte hinter dich? | Tu vero odisti disciplinam, et projecisti sermones meos retrorsum.Vulg. 49,17 |
|---|
| 18 | Wenn du einen Dieb siehst, so läufst du mit ihm und hast Gemeinschaft mit den Ehebrechern. | Si videbas furem, currebas cum eo; et cum adulteris portionem tuam ponebas.Vulg. 49,18 |
|---|
| 19 | Deinen Mund lässest du Böses reden, und deine Zunge treibt Falschheit. | Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos.Vulg. 49,19 |
|---|
| 20 | Du sitzest und redest wider deinen Bruder; deiner Mutter Sohn verleumdest du. | Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum.Vulg. 49,20 |
|---|
| 21 | Das tust du, und ich schweige; da meinst du, ich werde sein gleichwie du. Aber ich will dich strafen und will dir's unter Augen stellen. | Hæc fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis: arguam te, et statuam contra faciem tuam.Vulg. 49,21 |
|---|
| 22 | Merket doch das, die ihr Gottes vergesset, daß ich nicht einmal hinraffe und sei kein Retter da. | Intelligite hæc, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat.Vulg. 49,22 |
|---|
| 23 | Wer Dank opfert, der preiset mich; und da ist der Weg, daß ich ihm zeige das Heil Gottes." | Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei.Vulg. 49,23 |
|---|