| 1 | Ein Lied im höhern Chor. Ich rufe zu dem HERRN in meiner Not, und er erhört mich. | Canticum graduum. Ad Dominum cum tribularer clamavi, et exaudivit me.Vulg. 119,1 |
|---|
| 2 | HERR, errette meine Seele von den Lügenmäulern, von den falschen Zungen. | Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa.Vulg. 119,2 |
|---|
| 3 | Was kann mir die falsche Zunge tun, was kann sie ausrichten? | Quid detur tibi, aut quid apponatur tibi ad linguam dolosam?Vulg. 119,3 |
|---|
| 4 | Sie ist wie scharfe Pfeile eines Starken, wie Feuer in Wachholdern. | Sagittæ potentis acutæ, cum carbonibus desolatoriis.Vulg. 119,4 |
|---|
| 5 | Wehe mir, daß ich ein Fremdling bin unter Mesech; ich muß wohnen unter den Hütten Kedars. | Heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est! habitavi cum habitantibus Cedar;Vulg. 119,5 |
|---|
| 6 | Es wird meiner Seele lang, zu wohnen bei denen, die den Frieden hassen. | multum incola fuit anima mea.Vulg. 119,6 |
|---|
| 7 | Ich halte Frieden; aber wenn ich rede, so fangen sie Krieg an. | Cum his qui oderunt pacem eram pacificus; cum loquebar illis, impugnabant me gratis.Vulg. 119,7 |
|---|